هیپوفیز را چند هزار سال است که می‌شناسیم. جالینوس حدود دو هزار سال قبل فکر می‌کرد وظیفهٔ این تکهٔ بیرون زده از مغز این است که «مخاط» مغز را به داخل حفره بینی تخلیه کند.

به همین خاطر اسم آن را Pituitary که از واژه لاتین pituita به معنای «مخاط» گرفته شده، گذاشتند.

بعدها در قرن بیستم هاروی کوشینگ (Harvey Cushing) توانست تأثیر این غده روی غدد دیگر را نشان دهد و توصیفی از بیماری کوشینگ – که احتیاج به گفتن نیست که به افتخار او نامگذاری شده – بدهد.

در همان قرن بود که کم کم «فرمانده غدد دیگر» نام گرفت. گرچه در ادامه تحقیقات افراد دیگر (Roger Guillemin و Andrew Schally) نشان داد که این فرمانده هم تحت فرمان «هیپوتالاموس» است و به تنهایی فرماندهی نمی‌کند. کشفی که برایشان نوبل پزشکی را در سال 1977 به دنبال داشت.


هیپوفیز غده کوچکی‌ست، اما بر روی اکثر غده‌های بدن تاثیر می‌گذارد. اینطور بگوییم که بخشی از اختلالات هورمونی غده‌های دیگر در واقع ریشه در هیپوفیز دارد.

در این درس بیشتر راجع به انواع هورمون‌های هیپوفیزی و آناتومی هیپوفیز خواهیم پرداخت.

همچنین نحوه کنترل هیپوتالاموس بر هیپوفیز را بررسی خواهیم کرد.

آناتومی هیپوفیز

هیپوفیز از دو بخش عملکردی تشکیل شده است که ما به نام‌های هیپوفیز خلفی و قدامی می‌شناسیم.

شما به این محتوا دسترسی ندارید

برای مطالعه ادامه این مطلب نیازمند اشتراک ویژه مدرسه پزشکی هستید. خرید اشتراک از طریق صفحه شخصی امکان‌پذیر است.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

برای نوشتن دیدگاه باید وارد شوید.