گزارش صبحگاهی (morning report) از سنتهای قدیمی در آموزش پزشکی بوده و در طی آن، اطلاعات یک بیمار که به بیمارستان مراجعه کرده توسط فراگیران ارائه شده و توسط اعضای هیئت علمی به بحث گذاشته شود.
از سال ۲۰۲۲، مجلهٔ پزشکی نیوانگلند (New England Journal of Medicine) قسمت جدید به اسم Morning Report را اضافه کرد که در آن ماهانه یک کیس قرار میگیرد.
سطح این کیسها و نوع آموزش آنها با قسمت معروف Case Records که از بیماران بیمارستان جنرال ماساچوست بوده، کاملاً متفاوت است و مخاطب این قسمت نیز، فراگیران هستند.
همانطور که در ویدیوی یک ساعتهٔ بهبود استدلال بالینی با مجلهٔ پزشکی نیو انگلند توضیح داده شد، این کیسها میتوانند منبع آموزشی بسیار ارزشمندی باشند.
به همین خاطر در یک برنامهٔ حدوداً شش ماهه، قرار است کیسهای باقیمانده را در کنار کیسهایی که از این تاریخ به شکل ماهانه در قسمت Morning Report قرار میگیرند، بخوانیم و مرور کنیم.
یعنی از اوایل مرداد ۱۴۰۵ تا حداکثر پایان سال جاری خورشیدی – اگر که اتفاق خاصی پیش نیاید و اوضاع کمابیش پایدار باشد – این قسمت از نیوانگلند تمام خواهد شد.
کیسها روزهای شنبه و سهشنبه – در صورتی که تعطیل رسمی نباشند – در سایت قرار خواهد گرفت، تعدادی سؤال مطرح میشود و برای هر کیس ممکن است کمی یادداشت صوتی (voice note) و توضیحات دیگر گذاشته شود و در نهایت سعی میکنیم آن را تا جای ممکن تعاملی نگه داریم.
فایل کامل کیسها را میتوانید از بخش زیر دریافت کنید.
کیسها را به ترتیب انتشار لزوماً مطرح نمیکنیم و سعی میکنیم به شکلی پیش برویم که تنوع نیز حفظ شود و همهٔ کیسهای با یک موضوع، پشت هم نباشند.
این کیسها به شکل رایگان در NEJM قرار دارند (در این آدرس). در مدرسه پزشکی میخواهیم روند خواندنشان را تسهیل کرده و کمک کنیم فرایند خواندنشان فعالانه باشد – فرایندی که به استدلال بالینی کمک میکند؛ نه اینکه غیرفعال و تنبلانه آنها را بخوانیم.
این سری از بیماران برای چه کسی مناسب است؟
گروه هدف اصلی این سری، فراگیران بالینی (کارآموزها و کارورزها و دستیاران) هستند.
دانشجویان فیزیوپاتولوژی وابسته به درسهایی که تاکنون خواندهاند میتوانند از این کیسها استفاده کنند.
دانشجویان علوم پایه به جستجو و تأمل بیشتر برای فهمیدن جزئیات نیاز دارند؛ اما خوب است که بررسی کنند و هر از گاهی با این کیسها آشنا شوند تا بدانند که روند فکر کردن در بالین – فکر کردن درست – چطور خواهد بود.
تمرین ورودی
حل این تمرین برای دسترسی به کیسها به همراه یادداشتهای صوتی و توضیحات تکمیلی ضروری است.
شما فکر میکنید در کدام قسمت از فرایند دیدن بیمار تا تشخیص صحیح مشکل دارید که به تشخیص نمیرسید یا – اگر هنوز به دوران بالینی نرسیدهاید – نخواهید رسید؟
مثلاً مشکل در نقص دانش است؟ مشکل در شرح حال گرفتن است؟ در معاینه است؟ در رسیدن به تشخیص با وجود اطلاعات کامل است و …
لیست کیسهایی که تاکنون در سایت بررسی شدهاند:
برای امتیاز دهی به این مطلب، لطفا وارد شوید: برای ورود کلیک کنید
سلام وقت بخیر
عرض تشکر بابت زحماتی که برای اموزش واقعی میکشید
مشکل عمده من این هست به نظرم که انقدر گاها در جزییات غرق میشم که دیگه نمیتونم مسیر مستقيم تشخیص رو پیدا کنم…
مثلا آخرین دفعه امروز بود که دختر 8 ساله با درد شکم اومده بود…من کلی راجع به درد شکم پرسیدم ولی تب رو یادم رفت و خود مادرش به من گفت راستی تب هم داشته…
و درباره مدارک همراه نپرسیدم و خود مادرش گفت راستی تو سونو صبح امروز تشخیص آپاندیسیت گذاشته شده…
رترواسپکتیو همه چیز واضح بود ولی در ابتدا میتونم بگم تقریبا تو ذهنم نبود تشخیص آپاندیسیت
سلام وقت شما بخیر
برای من بیشتر مشکل در دانش هست چون اپروچ به شکایات رو یادم نمیمونه. تو گرفتن شرح حال معمولا clue های تشخیصی رو پیدا میکنم ولی مواقعی که clue خاصی در شرح حال وجود نداره نمیدونم در قدم بعدی دقیقا باید چه اپروچ تشخیصی ای انجام بدم
سلام وقتتون بخیر
برای من به شخصه سخت ترین قسمت، برخورد با شکایت ها و مشکلات غیراختصاصی هست. اینکه از بین تمام تشخیص های محتمل برای یک مشکل شایع آیا این مورد نیاز به بررسی بیشتری داره یا نه؟ و اینکه چطور بدون وارد کردن بار روانی و مالی نا به جا به بیمار تشخیص های افتراقی رو تو ذهنم محدود کنم
برای من سختترین کار ساخت یه لیست از تشخیصهای افتراقی هست که هم بیماریهای شایع هم بیماریهایی که نباید میس بشن رو کاور کنه… یکی از چیزایی که این کار رو برام سخت میکنه اینه که معمولا اطلاعاتی که بیمارا میدن (مخصوصا افراد سالمند) نویز زیادی داره و نمیشه به راحتی همهی شکایتهاشون رو با یک تشخیص توجیه کرد
سلام وقت بخیر
به نظرم یه وقتایی نقص دانش به این معنی نیست که ما چیزی رو نمیدونیم
بلکه خیلی وقتا ما با همون چندتا دیتای اولی کهداز مریض به دست میاریم یسری تشخیص هارو مد نظر میگیریم و در ادامه کار با سوالات و معاینه و ارزیابی هامون رو سوق میدیم به همون تشخیصی که تو ذهنمونه وانگار کار شده تایید شواهد بر اساس اون تشخیص اولیه ذهنی و خب اگه اولین اجر رو اشتباه بگذاریم دیگه تا اخرش همه مسیر رو غلط میریم و به نتیجه ای نمیرسیم.
مشکل من در نقص دانش هست. فکر میکنم اشکلاتی که در شرح حال و معاینه هم دارم هم ناشی از اینه که بیماری ها و تظاهرات اونا رو به اندازه کافی بلد نیستم.
مطرح کردن تشخيص افتراقی
در شرح حال گرفتن و معاینه فیزیکی
سلام وقتتون به خیر
به نظر من مشکل بیشتر بحث problem list و گذاشتن تشخیص افتراقی است. مشخص کردن شکایت اصلی بیمار و اپروچ به آن در میان شکایت های مختلفی که بیمار بیان می کند هم بسیار مهم است.
سلام
من مشکلم اینه که نمیتونم اطلاعات رو یک کاسه کنم و به تشخیص برسونم
طبعا همه عوامل دخیلند اما عمدهاش به علت کمبود دانش است.