گزارش صبحگاهی (morning report) از سنتهای قدیمی در آموزش پزشکی بوده و در طی آن، اطلاعات یک بیمار که به بیمارستان مراجعه کرده توسط فراگیران ارائه شده و توسط اعضای هیئت علمی به بحث گذاشته شود.
از سال ۲۰۲۲، مجلهٔ پزشکی نیوانگلند (New England Journal of Medicine) قسمت جدید به اسم Morning Report را اضافه کرد که در آن ماهانه یک کیس قرار میگیرد.
سطح این کیسها و نوع آموزش آنها با قسمت معروف Case Records که از بیماران بیمارستان جنرال ماساچوست بوده، کاملاً متفاوت است و مخاطب این قسمت نیز، فراگیران هستند.
همانطور که در ویدیوی یک ساعتهٔ بهبود استدلال بالینی با مجلهٔ پزشکی نیو انگلند توضیح داده شد، این کیسها میتوانند منبع آموزشی بسیار ارزشمندی باشند.
به همین خاطر در یک برنامهٔ حدوداً شش ماهه، قرار است کیسهای باقیمانده را در کنار کیسهایی که از این تاریخ به شکل ماهانه در قسمت Morning Report قرار میگیرند، بخوانیم و مرور کنیم.
یعنی از اوایل مرداد ۱۴۰۵ تا حداکثر پایان سال جاری خورشیدی – اگر که اتفاق خاصی پیش نیاید و اوضاع کمابیش پایدار باشد – این قسمت از نیوانگلند تمام خواهد شد.
کیسها روزهای شنبه و سهشنبه – در صورتی که تعطیل رسمی نباشند – در سایت قرار خواهد گرفت، تعدادی سؤال مطرح میشود و برای هر کیس ممکن است کمی یادداشت صوتی (voice note) و توضیحات دیگر گذاشته شود و در نهایت سعی میکنیم آن را تا جای ممکن تعاملی نگه داریم.
فایل کامل کیسها را میتوانید از بخش زیر دریافت کنید.
کیسها را به ترتیب انتشار لزوماً مطرح نمیکنیم و سعی میکنیم به شکلی پیش برویم که تنوع نیز حفظ شود و همهٔ کیسهای با یک موضوع، پشت هم نباشند.
این کیسها به شکل رایگان در NEJM قرار دارند (در این آدرس). در مدرسه پزشکی میخواهیم روند خواندنشان را تسهیل کرده و کمک کنیم فرایند خواندنشان فعالانه باشد – فرایندی که به استدلال بالینی کمک میکند؛ نه اینکه غیرفعال و تنبلانه آنها را بخوانیم.
این سری از بیماران برای چه کسی مناسب است؟
گروه هدف اصلی این سری، فراگیران بالینی (کارآموزها و کارورزها و دستیاران) هستند.
دانشجویان فیزیوپاتولوژی وابسته به درسهایی که تاکنون خواندهاند میتوانند از این کیسها استفاده کنند.
دانشجویان علوم پایه به جستجو و تأمل بیشتر برای فهمیدن جزئیات نیاز دارند؛ اما خوب است که بررسی کنند و هر از گاهی با این کیسها آشنا شوند تا بدانند که روند فکر کردن در بالین – فکر کردن درست – چطور خواهد بود.
تمرین ورودی
حل این تمرین برای دسترسی به کیسها به همراه یادداشتهای صوتی و توضیحات تکمیلی ضروری است.
شما فکر میکنید در کدام قسمت از فرایند دیدن بیمار تا تشخیص صحیح مشکل دارید که به تشخیص نمیرسید یا – اگر هنوز به دوران بالینی نرسیدهاید – نخواهید رسید؟
مثلاً مشکل در نقص دانش است؟ مشکل در شرح حال گرفتن است؟ در معاینه است؟ در رسیدن به تشخیص با وجود اطلاعات کامل است و …
لیست کیسهایی که تاکنون در سایت بررسی شدهاند:
برای امتیاز دهی به این مطلب، لطفا وارد شوید: برای ورود کلیک کنید
سلام و درود
قطعا نقص دانش و تجربه در ایجاد لیست تشخیص های افتراقی در ذهن تاثیر داره؛
ولی علاوه بر اینها من گاهی وسط داستان بیمار گم میشم. یعنی نمیتونم بفهمم کدوم علائم میتونه مربوط به مشکل اصلی باشه و کدوم علائم درواقع فرعیه و ربطی به مشکل اصلی نداره. درنتیجه چون مواردی که از شرح حال و معاینه بیمار استخراج میکنم یک مقدار پراکنده میشه نمیتونم تشخیص افتراقی خوبی بگذارم.
مشکل من در شرح حال گیری سیستماتیک است. یعنی فرایند شرح حال گیری بصورت منظم پیش نمیرود و در حین پریدن از این شاخه به آن شاخه، بخش هایی از دیتا فراموش شده و پرسیده نمیشود. همچنین انتخاب سوالات و برقراری زنجیره ای از سوالات مرتبط و دور نشدن از موضوع اصلی
سلام و تشکر بابت وقتی که میگذارید آقای دکتر .🙏🏼
مشکل اساسی من هنگام بیمار دیدن این هست که حس میکنم یک چیزی از قلم انداختم و به عنوان مثال فلان سوال مهم رو نپرسیدم یا فلان معاینه مهم رو انجام ندادم …
مشکل من بیشتر مورد سومی هست که اشاره شده:
یعنی من شرح حال گرفتم، معاینه کردم، آزمایشا رو بررسی کردم، عکسا رو دیدم و… اما نمیدونم باید چیکار کنم با این اطلاعات
سلام
مشکل من در کنار نقص دانش، نحوه شرح حال گیری هدفمند و همچنین نحوه جمع کردن مطالبی که تو شرح حال گرفتم به شکلی که منجر به تشخیص بشه هست.
با عرض سلام و خداقوت خدمت شما
نقص در دانش که در وهلهی اول هست.
اما جاهایی که دانش لازم برای رسیدن به تشخیص هم شاید وجود داشته باشه، در انتخاب و انجام درست معاینات فیزیکی لازم هم مشکل دارم.
همچنین ترتیب منطقی اقدامات لازم برای رسیدن به تشخیص مخصوصاً پس ار مطرح شدن چندین تشخیص افتراقی با ویژگیهای نزدیک به هم.
برای من بزرگترین مشکل، حذف کردن noiseهای دادههایی که از بیمار گرفته میشه و کنار هم قرار دادن و harmonise کردن این دادهها به صورت یک مشکل بالینی concise و coherent هست. اینکه دو صفحه شرح حال کامل بگیری ولی با کمترین جملات ممکن بتونی مریض رو خلاصه کنی. همچنین پیدا کردن cardinal manifestation مهمتر و اصلی در problem list بیمار که سیستماتیکتر قابل اپروچ باشه.
بنظر من مهم ترین چالش در قسمت شرح حال گیری است، چون ما عموما در کورس های فیزیوپات از صفر تا صد یک بیماری خاص رو یاد می گیریم، اما در عمل در بالین این شکل از دانش (حداقل به تنهایی) به کار نمیاد و ما باید رتروگراد نگاه کنیم و به بیمار که با یک شکایت و نه یک بیماری کامل و کتابی مراجعه کرده اپروچ کنیم، پس خیلی مهمه که ما مسیر ذهنمون روشن باشه و بدونیم که باید چیا بپرسیم. خیلی از اساتید هم موقع تدریس اپروچ به شکایات، میگن اول یه شرح حال کاامل میگیریم و بعد رد میشن میرن سر پاراکلینیک و نمیگن که تو این شرح حال کامل دقیقا چی باید بپرسیم
سلام
مشکلی که به شخصه به کرات تو بخش ها دیدم(به خصوص داخلی جنرال) اینه که یک problem list طویلی ته شرح حال جمع میشه که بسته به شرایط اینکه امساک کنی یا با سیستم هیکام پیش بری خیلی تجربه لازم داره. همین problem list طولانی یه مشکل دیگه که داره اینه که باعث میشه چیزی که جلو چشمته رو نبینی.
مشکل من در شرح حال گرفتن و عدم تمرکز به هنگام ویزیت بیمار و تا حدودی حواس پرتی است.
درود و با تشکر از تدوین این برنامه 🌱
به شخصه احساس می کنم اگر نقص دانش و مهارت تصمیم گیری ام اصلاح شود، نحوه شرح حال گیری و معاینات نیز به تبعش اصلاح خواهد شد.