آقای ۳۱ ساله به درمانگاه مراجعه میکند. میگوید که یک سال پیش به او گفتهاند کبد چرب دارد. در سونوگرافی کبدش چرب بود. گفت در این یک سال ورزش کرده و حتی وزن نیز کم کرده است. اما دیروز که سونوگرافی رفته، همچنان وجود داشت. حق با او بود. سونوگرافی، کبد چرب گرید دو را
هر چقدر از اهمیت کبد چرب بگوییم، کم گفتهایم. شیوعش آنچنان بالا و همچنان رو به افزایش است که بعید است در طبابت روزانهمان با آن برخورد نکنیم. برای همین شناختن آن و بلد بودن چم و خم تشخیص و درمان آن، فارغ از تخصصمان، ضروری به نظر میرسد. روزی نیست که در دست مراجعهکنندگان
حجم اطلاعات در دنیای پزشکی سرسامآور است و بعید است کسی ادعا کند میتواند همهی این اطلاعات را یکجا در ذهنش به خاطر داشته باشد و در مواقع مورد نیاز آنها را بازیابی کرده و استفاده کند. امروزه تلفن همراه ما در نقش مغز دوم ماست. میتوانیم به راحتی و با چند لمس صفحهی نمایش،
۲۸ آبان، تولد برتن رز است و تولد دوبارهی مدرسه پزشکی (تولد اول از ۱۳۹۸ است). اما الان تولد مجدد یکسالگیاش است. در یک سال گذشته، مدرسه پزشکی دوباره فعالیت خودش را به شکل منظمتر از سر گرفت و بخشی از محتواها را از فضای تلگرام و کلاسهای آنلاین، به سمت سایت مدرسه پزشکی منتقل
از همان ترم یک با آناتومی سر و کار داریم. همان جلسه اول از صفحات آناتومیک گفته میشود و سپس بستگی به کوریکولوم دانشگاه، مبحث مورد نظر تدریس میشود. پس از یکی دو جلسه درس است که در ذهن همه این پیام شکل میگیرد که آناتومی «حفظی» است و یک مشت اسم و مجاورت را
کلستریدیوم دیفیسیل (Clostridium difficile) را که بیشتر شناختیم، نامش را عوض کردیم و به کلستریدیویدس دیفیسیل (Clostridioides difficile) تغییر دادیم. اما این تغییر آنقدر نیست که نام اختصاریاش یعنی سی دیف (C.diff) عوض بشود. با این کار میخواستیم بگوییم شبیه به کلستریدیومها است اما نه آنقدر شبیه که او را کلستریدیوم بنامیم. باکتری خاصی است.
بالا آوردن خون، چه از مسیر هوایی باشد و چه از مسیر گوارش، چه برای بیمار و چه پزشک او، ترسناک و استرسآور است. گاهی صرفاً در حد چند دقیقه فرصت داریم تا اقدامات اولیه را انجام بدهیم و بسیار پیش میآید که مجبوریم با اطلاعات ناکافی، یک تصمیم به اندازهی کافی خوب – یعنی
قهرمان شوکت لبها را با زبان لیسید: «آلو به من میسازد، برای صفرا خوب است. (دستی به پیراهن زرد درخشان کشید) من صفرا دارم، (گویی امتیازی ویژه را به رخ میکشید) بس که دنبه خوردهام. میگذاشتم لای نان و فلفل – نمک میزدم.» خانه ادریسیها | غزاله علیزاده این پاراگراف از کتاب خانه ادریسیها از
تعداد علائم و نشانهها در پزشکی آنقدر زیاد است که پزشکِ تکهتکهی امروز، حتی شاید نام نیمی از نشانههای یک رشتهی تخصصی را نداند و صرفاً نشانههای عمومیتر یا نشانههای مرتبط با رشتهی تخصصی خودش را بشناسد. طبیعتاً، رشتههای ماژور پزشکی – بیماریهای زنان و زایمان، طب کودکان، طب داخلی و جراحی عمومی – با
سندرم آنتی فسفولیپید (antiphospholipid syndrome یا APS) شاید یکی از اشتباهترین نامگذاریها را در بین سندرمها دارد و اصطلاحاً misnomer است؛ در واقع هم نامگذاری خود سندرم اشتباه است و هم نام آزمایشهایی که برای ارزیابیاش درخواست میشود. بحث پاتوژنز، شکایتها و علائم مرتبط و همچنین تشخیص و درمان سندرم آنتی فسفولیپید بسیار مفصل است
