گزارش صبحگاهی (morning report) از سنتهای قدیمی در آموزش پزشکی بوده و در طی آن، اطلاعات یک بیمار که به بیمارستان مراجعه کرده توسط فراگیران ارائه شده و توسط اعضای هیئت علمی به بحث گذاشته شود.
از سال ۲۰۲۲، مجلهٔ پزشکی نیوانگلند (New England Journal of Medicine) قسمت جدید به اسم Morning Report را اضافه کرد که در آن ماهانه یک کیس قرار میگیرد.
سطح این کیسها و نوع آموزش آنها با قسمت معروف Case Records که از بیماران بیمارستان جنرال ماساچوست بوده، کاملاً متفاوت است و مخاطب این قسمت نیز، فراگیران هستند.
همانطور که در ویدیوی یک ساعتهٔ بهبود استدلال بالینی با مجلهٔ پزشکی نیو انگلند توضیح داده شد، این کیسها میتوانند منبع آموزشی بسیار ارزشمندی باشند.
به همین خاطر در یک برنامهٔ حدوداً شش ماهه، قرار است کیسهای باقیمانده را در کنار کیسهایی که از این تاریخ به شکل ماهانه در قسمت Morning Report قرار میگیرند، بخوانیم و مرور کنیم.
یعنی از اوایل مرداد ۱۴۰۵ تا حداکثر پایان سال جاری خورشیدی – اگر که اتفاق خاصی پیش نیاید و اوضاع کمابیش پایدار باشد – این قسمت از نیوانگلند تمام خواهد شد.
کیسها روزهای شنبه و سهشنبه – در صورتی که تعطیل رسمی نباشند – در سایت قرار خواهد گرفت، تعدادی سؤال مطرح میشود و برای هر کیس ممکن است کمی یادداشت صوتی (voice note) و توضیحات دیگر گذاشته شود و در نهایت سعی میکنیم آن را تا جای ممکن تعاملی نگه داریم.
فایل کامل کیسها را میتوانید از بخش زیر دریافت کنید.
کیسها را به ترتیب انتشار لزوماً مطرح نمیکنیم و سعی میکنیم به شکلی پیش برویم که تنوع نیز حفظ شود و همهٔ کیسهای با یک موضوع، پشت هم نباشند.
این کیسها به شکل رایگان در NEJM قرار دارند (در این آدرس). در مدرسه پزشکی میخواهیم روند خواندنشان را تسهیل کرده و کمک کنیم فرایند خواندنشان فعالانه باشد – فرایندی که به استدلال بالینی کمک میکند؛ نه اینکه غیرفعال و تنبلانه آنها را بخوانیم.
این سری از بیماران برای چه کسی مناسب است؟
گروه هدف اصلی این سری، فراگیران بالینی (کارآموزها و کارورزها و دستیاران) هستند.
دانشجویان فیزیوپاتولوژی وابسته به درسهایی که تاکنون خواندهاند میتوانند از این کیسها استفاده کنند.
دانشجویان علوم پایه به جستجو و تأمل بیشتر برای فهمیدن جزئیات نیاز دارند؛ اما خوب است که بررسی کنند و هر از گاهی با این کیسها آشنا شوند تا بدانند که روند فکر کردن در بالین – فکر کردن درست – چطور خواهد بود.
تمرین ورودی
حل این تمرین برای دسترسی به کیسها به همراه یادداشتهای صوتی و توضیحات تکمیلی ضروری است.
شما فکر میکنید در کدام قسمت از فرایند دیدن بیمار تا تشخیص صحیح مشکل دارید که به تشخیص نمیرسید یا – اگر هنوز به دوران بالینی نرسیدهاید – نخواهید رسید؟
مثلاً مشکل در نقص دانش است؟ مشکل در شرح حال گرفتن است؟ در معاینه است؟ در رسیدن به تشخیص با وجود اطلاعات کامل است و …
لیست کیسهایی که تاکنون در سایت بررسی شدهاند:
برای امتیاز دهی به این مطلب، لطفا وارد شوید: برای ورود کلیک کنید





سلام و روز بخیر
من فکر می کنم مهم ترین چالشم، لیست تشخیص افتراقی هاست که به نظرم کمه و خب طبیعتا گاها یه سری سوال متناسب با تشخیص های افتراقی رو توی شرح حالم نمیارم
سلام و وقت بخیر
من فکر می کنم اصلی ترین چالشم لیست کردن سریع تمام تشخیص افتراقی ها و شرح حال گرفتن بر اساس اونا هست. شرح حالمو می گیرم بعد میبینم یه سری تشخیصا رو میس کردم.
درود و وقت بخیر
بیشتر اوقات چیزی که به نظرم میاد نقص یک تصویر کلی از یک بیماریست. گاهی اوقات که در بیمارستان شرح حال میگیرم، دانش کافی دارم اما نمیتوانم تصویر کلی بیماری رو در ذهنم ایجاد کنم. گاهی هم شرح حالی که گرفتم ناقص است.
بنظرم باید بیشتر به دنبال ساختن الگوهایی از تقویر کلی بیماری ها باشم.
یکی از مواردی که به ذهنم میرسه تشخیص افتراقیهای محدود هست. هنوز اون دید واگرایی که مطلوبم باشه رو پیدا نکردم و خیلی از اوقات ذهنم روی یک تشخیص لنگر میندازه و سخت سراغ تشخیصهای دو و سه و چهار… میره.
مورد دیگه هم ابهام در وزن دادههاست. این که بدونم یافتهی x چقدر اهمیت داره و چقدر باید در فرایند تشخیص در نظرش بگیرم. یا بهتر بگم، افتراق سیگنالها و نویزها از همدیگه.
به نظرم مشکل فعلی ایم با توجه به اینکه ابتدای مقطع هستم، دانش ناکافیه مثلا الان اگر اینجا درد می کنه تشخیص افتراقی هاش چین، این علامت چه چیزی رو رد می کنه و موضوعاتی از این دست
احتمالا با جلو تر رفتن این مشکل خودش رو به جای مشکل دیگه ای بده
گاها که هیستوری میگیرم، احساس میکنم یکسری چیزها میس میشه(با توجه به سوالاتی که اساتید سر راند میپرسن) و تو بعضی از بخشهای P/E هم نمیتونم با اطمینان بگم که چیزی که من دیدم یا حس کردم، نرمال بوده یا نه
من هنوز وارد دوره بالین نشدم و تجربه ای ندارم(در حال آمادگی برای آزمون علوم پایه هستم 🙂 ولی اگر بخواهم بر اساس درک حال حاظر از خودم حدسی بزنم راجب آینده، مشکلم احتمالا در اتصال و ربط دادن قطعات و دیتا های پراکنده و به ظاهر بی ربط(مثلا بخشی در معاینه و بخشی در شرح حال) خواهد بود، یعنی احتمالا توی مرحله آخری که نوشتید به مشکل خواهم خورد.
فکر میکنم بیشترین مشکل من در بلد نبودن معاینات و نقص دانش است ولی گاها یه خطایی هم میکنم و زیادی به اولین تشخیصی که میاد تو ذهنم میچسبم و دنبال اطلاعات برای اثبات اون میرم.
سلام
من حس میکنم که مشکل اصلی که توی گرفتن شرح حال برای خودم پیش اومده اینه که اون دانش کافی رو ندارم که بتونم بتوجه به مشکل اصلی بیمار سوال های درست و بجایی بپرسم که بتونم مسیر داد هایی که بیمار به من میده رو هدایت کنم به یک لیستی از تشخیص های افتراقی و فکر میکنم این مشکل تاحد زیادی بخاطر اون نقض دانش هست که اون الگوریتم ها و اپروچ ها به بیمار در ذهنم نیست و نمیتونم سوال هایی بپرسم که بیاد و یسری تشخیص هارو بزار کنار و منو به یک لیستی از تسخیص های افتراقی برسونه .
سلام.
من معمولا در گزینش اطلاعات مهم و کنار گذاشتن کم اهمیت مشکل دارم که همین باعث میشود که در تشخیص افتراقیهایم با چالش مواجه شوم. البته که lack of knowldge هم بی تاثیر نیست.