فرض کنید که یک آقای جوان ۳۴ ساله را به بیمارستان آوردهاند. سابقهی بیماری خاصی ندارد. فقط قبلاً در یازده سالگی، آپاندکتومی شده است. اکنون چند روز است که تب دارد. صبح امروز به همسرش گفت که ادرارش تغییر رنگ ادرار داده و در نهایت اکنون خانوادهاش به خاطر کاهش هشیاری و گیج شدن، او
امید به زندگی انسانها افزایش یافته است و متعاقباً، شیوع بیماریهای مزمن. در نتیجه افرادی که به ما مراجعه میکنند، مخصوصاً اگر مسن باشند، معمولاً یک یا بیشتر بیماری مزمن دارند و اکنون به خاطر شکایت یا علامت جدیدی، مراجعه کردهاند. در اینجا، رویکرد تشخیصی و درمانی ما متفاوت خواهد شد. برخی از بیماریهای مزمن،
در قسمت اول از این سری نوشتههای مدرسه پزشکی، از اهمیت استفاده از موبایل در جیبمان به عنوان مغز دوم گفتیم. همچنین اپلیکیشن شکستگیها و کاربرد آن در اورژانس را هم به طور مختصر به شما معرفی کردیم. این بار هم میخواهیم به سراغ یک اپلیکیشن کاربردی دیگر در اورژانس برویم که اتفاقاً، مانند اپلیکیشن
حجم اطلاعات در دنیای پزشکی سرسامآور است و بعید است کسی ادعا کند میتواند همهی این اطلاعات را یکجا در ذهنش به خاطر داشته باشد و در مواقع مورد نیاز آنها را بازیابی کرده و استفاده کند. امروزه تلفن همراه ما در نقش مغز دوم ماست. میتوانیم به راحتی و با چند لمس صفحهی نمایش،
تعداد علائم و نشانهها در پزشکی آنقدر زیاد است که پزشکِ تکهتکهی امروز، حتی شاید نام نیمی از نشانههای یک رشتهی تخصصی را نداند و صرفاً نشانههای عمومیتر یا نشانههای مرتبط با رشتهی تخصصی خودش را بشناسد. طبیعتاً، رشتههای ماژور پزشکی – بیماریهای زنان و زایمان، طب کودکان، طب داخلی و جراحی عمومی – با
اولین باری که یک دانشجو پا به محیط بیمارستان میگذارد، انگار با یک زبان جدید مواجه شده است: این واژهها قسمت جداگانهای از ترمینولوژی پزشکی است. به سطح سواد زبان انگلیسی فرد نیز بستگی ندارد. حتی اگر از نخستین روز تمام کتابها را به انگلیسی خوانده باشد، حتی اگر دانشجوی کشور یک انگلیسی زبان باشد،
اگر تا به حال به فهرست مطالب کتاب اصول طب داخلی هریسون نگاهی انداخته باشید، بعد از بخش اول که فصلهای مرتبط با حرفهی پزشکی است (The Profession of Medicine)، به بخش دوم با عنوان Cardinal Manifestation and Presentation of Diseases میرسیم. کلمهی cardinal به چه معناست؟ طبق تعریف دیکشنری وبستر و به آن معنی
چه با ادعای مهمتر بودن کشف فشار خون از کشف خون موافق باشیم و چه نباشیم، باید در نظر داشته باشیم که یکی از بزرگترین فیزیولوژیستهای تمام دوران یعنی یوهانس مولر (Johannes Peter Müller) در این تکجمله خود، زحمات یک شخصیت نسبتاً ناشناخته بریتانیایی را در برابر کشف ویلیام هاروی بزرگ (William Harvey) رتبهبندی کرده
انتظار داریم که حرکت از بیمار به سمت بیماری، با شرح حال و معاینه فیزیکی شروع شده و از طریق استدلال بالینی به یک تشخیص پزشکی اولیه برسیم و سپس تستها را برای تأیید یا رد تشخیص ارسال کنیم. هر چند که مسیرِ واقعیِ رسیدن به تشخیص، بسیاری از اوقات طبق انتظار ما پیش نمیرود
بعید است که روزانه در بیمارستان عبارت استدلالِ بالینی به گوش یک دانشجو نخورد. حتی اگر آن را به شکل مستقیم نشنود، معادلهای رسمی و غیررسمی آن مثل «این تشخیص به او نمیخورد» یا «به نظرم فلان است» را مرتباً میشنود. چه میشود که این عبارات را به کار میبریم؟ چطور به این نتایج میرسیم؟
