از اورژانس زنگ زدهاند که بیمار با کد سما – سکته مغزی اورژانسی – (کد ۷۲۴) آمده است. سریع به آنجا میروید. از دور که هوشیار به نظر میرسد و انگار وضع مناسبی دارد. سلام. من … هنوز جمله شما تمام نشده که بیمار میگوید: اِ. آره، خوبه، ولی اون شیشهها دارن میرقصن توی آفتاب، میدونین. تشخیص را تا
هدف پزشکی میتواند موضوعی چند صد صفحهای برای نوشتن باشد، اما عصارهاش را میتوان در این جمله دید: «گاهی بهبودی کامل، اغلب تسکین دادن و همیشه آسودگی ایجاد کردن». To cure sometimes, relieve often, comfort always. و در طول تاریخ علم، خوشبختانه سهم علاج و بهبودی کامل، در حال بیشتر شدن است. اما فراموش نکنیم
دقت کردهاید که ما همیشه میگوییم استروژن و پروژسترون؟ این عجیب نیست؟ این دو اسم که به نظر نمیآید کلماتش از یک ساختار تشکیل شده باشد. اگر قرار بود یکی باشند، یا باید استرون و پروژسترون میشد، یا اینکه استروژن و پروژستوژن. از طرفی در کتابها و مقالات نامهایی چون استروژن، استرون، استرادیول، استریول، پروژستین،
برای خاتمه دادن به آریتمی قلبی، کاردیوورژن (Cardioversion) و دفیبریلاسیون (Defibrillation)، دو کاری است که انجام میدهیم. اما تفاوت کاردیوورژین و دفیبریلاسیون در چیست؟ کاردیوورژن از ترکیب دو لغت کاردیو (قلب) و ورژن (به معنای تبدیل کردن و تبدیل شدن) ساخته شده است. منظور از کاردیوورژن، تبدیل کردن آریتمی فعلی قلب به یک ریتم طبیعی
نیمههای زمستان ۱۴۰۳، سایت مرهم را درست کردیم. یک مکمل برای مدرسه پزشکی. مکملی که برخی از اطلاعات درمانی قرار است در آنجا قرار داده شود. مخصوصاً داروها. مرهم: از [ریشه] رِهمه است به معنی باران نرم پیوسته، بسبب نرمی آن و بدان جهت که مرهم داروی نرم است که بر جراحت بندند. از لغتنامه
درد، شایعترین دلیلی است که یک نفر را به پیش پزشک میکشاند و در کنار تروما – که البته آن هم تقریباً همیشه درد میدهد – شایعترین علت مراجعه به اورژانس نیز هست. و مثل همیشه، شایعترینهای پزشکی، سختترین قسمتهای آنها نیز هستند. رسیدن از یک شکایت یعنی درد به تشخیص صحیح، مسیری دشوار است.
فرض کنید که یک آقای جوان ۳۴ ساله را به بیمارستان آوردهاند. سابقهی بیماری خاصی ندارد. فقط قبلاً در یازده سالگی، آپاندکتومی شده است. اکنون چند روز است که تب دارد. صبح امروز به همسرش گفت که ادرارش تغییر رنگ ادرار داده و در نهایت اکنون خانوادهاش به خاطر کاهش هشیاری و گیج شدن، او
امید به زندگی انسانها افزایش یافته است و متعاقباً، شیوع بیماریهای مزمن. در نتیجه افرادی که به ما مراجعه میکنند، مخصوصاً اگر مسن باشند، معمولاً یک یا بیشتر بیماری مزمن دارند و اکنون به خاطر شکایت یا علامت جدیدی، مراجعه کردهاند. در اینجا، رویکرد تشخیصی و درمانی ما متفاوت خواهد شد. برخی از بیماریهای مزمن،
اختلالات سدیم و آب، دو ویژگی خاص دارد. یکی اینکه بسیار شایع است و همین شیوع به تنهایی کافی است که اهمیت آن را گوشزد کند. دومی اینکه نیاز به یک درک جامع دارد و اگر بخواهیم به درستی اختلالاتش را درمان بکنیم، نمیشود با اطلاعات پراکنده و حفظکرده و تکهتکه، پیش رفت. باید دانش
رشتهی روماتولوژی، سراسر چالش تشخیصی است و به جرأت میتوان آن را از این حیث، جزء پرابهامترینها دانست. تشخیص بیماریهای روماتولوژی مسیری مستقیم نیست. خواندن و تسلط بر تکستبوک لازم است ولی کافی نیست و به تنهایی نمیتواند راهگشای تشخیص باشد. به چیزی فرای تکستبوک نیاز است؛ چیزی از جنس تجربه و استدلال بالینی. هر
